دکتر عباس اسدی، استاديار گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی: «مبنای اولیه برای تشخيص سواد دار بودن هر فرد، توانايی خواندن و نوشتن است. از اين رو، سواد رسانهای (Media Literacy) در نگاه اول بر توانايی فرد در خواندن و شناخت رمزها استوار است. سواد رسانهای، توانایی دسترس، ارزیابی، ارزشیابی و استفاده انتقادی و مناسب از محتوای رسانههای گوناگون است. البته مفهوم «گزینشگری» در سواد رسانهای زمانی مصداق پیدا میکند که مخاطب قدرت انتخاب داشته باشد که البته قدرت انتخاب هم ناشی از دسترسی به اطلاعات مناسب است. قابلیتxadها و مهارتهای سواد رسانهای و اطلاعاتی

دکتر نعمتالله فاضلی، استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی: «رسانهای شدن پیامدهای منفی هم دارد. من به بعضی از آنها خیلی کوتاه اشاره میکنم: نخست این است که مقدار زیاد از رسالت علم برای اینکه بتواند مرزهای دانش را به سوی یک دانش به نسبت معتبر پیش ببرد در توجه و تأمل در موضوعxadهايی است که ممکن است الان مفید نباشند، اما 50 یا 100 سال یا 500 سال بعد به درد بخورند؛ چرا كه خیلی از بحثxadهایی که در زمینه علمی امروز در دنیا مطرح میشود، لزوما مربوط به همین امروز نيست. اینطور نیست که هر چیز که به درد روزنامه خورد، مفید است و هرچه به درد روزنامه نخورد، مفید ن

«اطلاعات و آمار همیشه جزء بخشهای سختفهم مطالب روزنامهنگاران هستند. سوال اینجاست که بعد از دریافت اطلاعات تخصصی باید چگونه آن را انعکاس دهیم؛ جوری که هم مخاطب متوجه آن بشود و هم به اصل اطلاعات خدشه وارد نشود؟ این درست است که دادهها و اطلاعات جزء جدا ناشدنی روزنامهنگاری هستند؛ ولی یادمان باشد که فرق روزنامهنگاری دادهمحور با روزنامهنگاری سنتی این است که اکنون روزنامهنگارن در حال به وجود آوردن امکانهای تعاملی هستند تا مردم به این واسطه بتوانند اطلاعات را راحتتر بفهمند؛ در آن بیشتر عمیق شوند؛ و نکات دیگر از آن استخراج کنند. در